هندآباد خبر

امام علی علیه السلام فرمودند: رأس الفضائل العلم[1]؛ سرآمد همه فضیلت­ها دانش است.

حضرت استاد آیت الله حاج شیخ هادی عباسی دامت برکاته در سال 1339 در خانواده­ای روحانی و اهل علم در روستای آغوی از توابع شهرستان تربت حیدریه دیده به جهان گشودند.

در سال 1353 هـ .ش پس از چند سال تحصيل در حوزه علميه مشهد مقدس وارد حوزه علميه مقدسه قم شدند.

با جدیت و شوقی که به تحصیل علوم دینی داشتند در محضر بزرگان و فرزانگانی علوم مختلفی چون فقه، اصول، تفسیر، فلسفه، کلام، عرفان، هیئت، نجوم، ریاضیات، حدیث و... را فراگرفتند و در سن 21 سالگی به درجه اجتهاد نائل آمدند و از مراجع و بزرگان حوزه اجازه روایت و استنباط دریافت نمودند.

اساتید

برخی از اساتید ایشان عبارت است از:

مقام معظم رهبري –حفظه الله- (تفسير و نهج البلاغه)؛

مرحوم آيت الله شيخ مرتضي ستوده؛

مرحوم آيت الله العظمی گلپايگاني؛

مرحوم آیت الله العظمی سيد مصطفي خوانساري؛

مرحوم آیت الله العظمی ميرزا هاشم آملي؛

مرحوم آیت الله العظمی فاضل لنکراني؛

عارف واصل مرحوم آيت الله العظمی بهاء­الديني؛

استاد محمدرضا حكيمي (ادبيات)؛

مرحوم آیت الله شهید مطهری (قدس الله انفاسهم الزکیه)؛

حضرت علامه ذوالفنون حسن زاده آملي حفظه الله تعالي (حدود 17 سال در محضر ایشان علوم گوناگون عقلی و نقلی و معرفتی را فرا گرفتند).

حضرت آیت الله عباسی به همراه فرزند واخوی خود در راهپیمایی سال کذشته 22 بهمن

دروس

حضرت استاد در خلال سال های تحصیل دروس مختلفی را در حوزه علمیه قم تدریس نمودند و اکثر کتب و متون حوزوي را علاوه بر تدریس شرح کرده، تعليقه نوشته اند. دروسی همانند مکاسب شیخ انصاری، کفایة الاصول مرحوم آخوند خراسانی، اشارات ابن سینا، اسفار مرحوم ملاصدرا، مجمع البیان مرحوم طبرسی و...

هم اکنون سالیانی است مشغول تدریس خارج فقه و خارج اصول و تفسیر قرآن و حکمت در حوزه علمیه قم بوده و از اساتید بلندپایه و صاحب نظر حوزه­های علمیه می­باشند.

درس‌هاي فعلي ايشان در حوزة علمية قم:

1-    تفسير

2-    خارج فقه

3-    خارج اصول

4-    فلسفه و عرفان

فعالیت­ها

شرکت در کنفرانس­هاي مختلف علمي دانشگاهي و حوزوي و ارائه مقاله و سخنراني که بعضي از آن­ها چاپ شده است از جمله فعالیت­های استاد محترم است. استاد گرامی علاوه بر تدریس، به تألیف و تحقیق و راهنمایی پایان­نامه­های علمی نیز می­پردازند. تأسیس چند مدرسه علمیه و مؤسسه فرهنگی از دیگر خدمات ایشان است.

لازم به ذکر است حضرت آیت الله عباسی دامت برکاته از اساتید اخلاق و عرفان شناخته شده در حوزه­های علمیه سرار کشور هستند. ایشان از نخبگان کشوری و از سخنرانان برجسته و مورد توجه مجامع علمی هستند.

از شبكه‌هاي مختلف صدا و سيما و شبكه‌هاي جهاني برنامه‌هاي علمي ايشان پخش شده و مي‌شود. ايشان در حوزة رسانه‌هاي مكتوب و مجازي نيز فعاليتي گسترده دارند.

بسياري از مردم شريف كشورمان و حتي برخي از هم‌ميهنان خارج از ايران ايشان را با استخاره‌هاي مجربشان مي‌شناسند. استخاره‌هايي كه گويي حكايت از نيت تو مي‌كند و درست گره كارت را مي‌گشايد. تعبير خواب نيز هم علم است و هم عنايت كه جناب استاد تنها براي آشنايان و بزرگان و خواص انجام مي‌دهند.

آثار

برخی آثار قلمی ایشان بدین شرح است:

ضمنا مقالات متعددی از ایشان در نشریات علمی و عمومی به چاپ رسیده است. همانند مقاله الگوی جوانان در سیره پیامبر اعظم که در جلد سوم کتاب نگین آفرینش چاپ شده است. فرازهایی از الهی­نامه و گفتارهای استاد گرانقدر در نشریات مختلف منتشر شده است.

استاد در کلام بزرگان

برخی جملات بزرگان در مورد حضرت استاد:

حضرت آیت الله العظمی بهاءالدینی رحمة الله علیه:

"شما به حق، هادی هستید".

حضرت علّامه حسن زاده حفظه الله:

"آقاجان شما نمونه اید".

" ایشان عالم الهی، دارای نفس عفیف و قلبی پاک هستند. خدا سایه­شان را نگهدارد".

حضرت آیت الله العظمی خوانساری رحمة الله علیه:

"شما بحمدالله استادی جامع منقول و معقول هستید".

فرازهایی از الهی­نامه استاد

الهی! از انسان سر برود و «سحر» و «سهر»[2] نرود.

الهی! شکرت که فهمیدم «علم» و «معرفت» در «سحرخیزی»و «اشک ریزی» است. «سحرخیزی» کار مردان است و «اشک ریزی» شعار «خردمندان». بارالها! مرا «مردِ خردمند» گردان.

الهي! تا كنون خودم را بر منبر و كرسي گوينده و مدرس مي­پنداشتم و حضار را مستمع و متعلم مي­ديدم اما اكنون به لطف تو دانستم و مي­بينم كه من و حضار هر دو مستمعيم و شنونده، و تويي گوينده، يا رب سخني؟!

الهي! در، بسته نيست؛ ما دست و پا بسته­ايم. گر گدا كاهل بود تقصير صاحب­خانه چيست؟

الهی! گر «رخصت» دیدار دادی، «طاقت» دیدار بده.

تهیه شده توسط دفتر حضرت آیت الله عباسی

                                                                                      شهر مقدس قم

..........................................

[1] . غررالحکم، ح5234.

[2] . سحر به معنای هتگامه پگاه است و سهر به معنای بیداری و شب زنده داری است.